Danilo Kaćanski

Danilo Kaćanski (Srbobran, 14. III 1895 – Novi Sad, 27. I 1963) rođen je u zemljoradničkoj porodici u Srbobranu. Školovao se u rodnom mestu, Novom Vrbasu i Bratislavi, na srpskom, nemačkom i mađarskom jeziku. Studije je otpočeo 1914. u Budimpešti, a posle rata, u kome je nasilno mobilisan, nastavio u Pragu, na češkoj Visokoj tehničkoj školi gde je diplomirao 1925. Po okončanju studija kratko vreme je proveo u Beogradu, u građevinskom preduzeću „Temelj“, odakle potiču i prva praktična graditeljska iskustva (Osnovna škola u Šapcu, vila dr Dimitrijevića u Beogradu i dr.).

U Novi Sad Kaćanski dolazi tokom 1927. na poziv rođaka i bliskog prijatelja inženjera Dake Popovića gde započinje rad u već razrađenom građevinskom preduzeću. Posle 1930, kada se Popović povlači iz građevinarstva, Kaćanski prvo kao suvlasnik, a potom i kao vlasnik preuzima firmu koja će se od 1935. do početka II svetskog rata uspešno baviti projektovanjem i podizanjem objekata, stambene i javne namene, obnovama i rekonstrukcijama, te, posebno, industrijskom i tzv. niskom arhitekturom. Iz obimnog graditeljskog opusa arh. Kaćanskog treba izdvojiti: više stambenih zgrada rentijerske namene, vilu Gutman (1936) građenu u maniru bezornamentalne moderne estetike, Dom Učiteljskog udruženja (1936), velike zaobljene zgrade podignute u modernom stilu i fabriku kablova(1937) na kojoj dominira skladna ulazna kompozicija.  Kaćanski je stvarao pod uticajem bezornamentalne moderne arhitekture koju je još kao praški student zavoleo i prihvatio.

Posle rata Kaćanski radi u Direkciji kanala DTD kao iskusni građevinski inženjer gde je projektovao i izvodio veliki broj projekata za vodne zadruge, hidrotehničke radove u vezi sa kanalom, opskrbom vodom, uređenjem kupališta, utvrđivanjem obala i sl.